Wees dankbaar

swan-1428035_960_720 Dankbaarheid is nergens te koop. Het moet uit eigen voorraad komen en die is meestal net op, wanneer het nodig is.  Dan moet er nieuw komen.

Als je pas afscheid hebt moeten nemen, kunnen alle herinneringen pijn doen. Vooral de fijne, en zeker wanneer je erbij denkt dat je dit dus nooit meer zult ervaren. Dat is ook zo. Je hebt veel unieke ervaringen samen gedeeld. Uniek betekent: enig in zijn soort. Zoiets is droevig en mooi tegelijkertijd.

Wanneer je verdriet heel groot en diep voelt, kun je aan jezelf vragen: had ik al dat goede willen missen, zodat ik me vandaag anders zou voelen? Zelf wist ik het antwoord meteen: natuurlijk niet.

Later is het goed om voor jezelf te bepalen wat nu precies die unieke ervaringen waren. Keer op keer. Waar de pijn van het verdriet zit, daar zit ook de bron van dankbaarheid. Voor mij was dat bijvoorbeeld:

  • Dat hij zo lief bij me lag op de bank en hoe we samen in slaap vielen
  •  Dat hij zo pienter en begrijpend naar me keek als ik moe was en me liet klagen
  • Dat hij me vertrouwde

Eerst werd ik heel verdrietig als ik daaraan dacht, nu ben ik voor dezelfde herinneringen dankbaar. Wat heerlijk dat ik het heb mogen beleven. En toch mis ik Tim, dat gaat gewoon door. Het bestaat naast elkaar. Maar die scherpe pijn is minder geworden, en dat komt ook door het ontwikkelen van dankbaarheid.

Advertenties