Rouw en Lego voor kinderen

lego_rouw  Op het blog van Yarden las ik een opmerkelijk artikel. Rouwpedagoog Richard Hattink zet zich in om kinderen te helpen met rouwen. Daarvoor gebruikt hij Lego.

Zo leren ze spelenderwijs iets over dood en afscheid en gevoelens. Het lijkt me moeilijk om zoiets uit te leggen.Ooit las ik over een kind waartegen was gezegd dat de gestorven Oma was gaan slapen om nooit meer wakker te worden, en dat kind durfde zelf niet meer te gaan slapen. Want stel je voor.

Maar Richard Hattink durft dus in deze moeilijke situatie te treden. Met Lego dus. In het blog vertelt hij dat de grote fabrikant eigenlijk niets met de dood te maken wilde hebben:

“Lego wil graag geassocieerd worden met lachen en plezier, niet met de dood. Ze hebben duizenden soorten gezichtjes, maar er zijn slechts 6 die verdriet uitdrukken. Bij twee daarvan kan het gezicht ook gedraaid worden in vrolijke stand. Het lukte mij niet om met Lego in gesprek te komen.”

Een gemiste kans – voor Lego. Hattink vond een grote Lego-fan en met hem ging hij uitvaartpakketten bouwen. Creatief en inventief. De Halloweencollectie. Gezichten. Combinaties. Nou, van alles. En nu heeft hij dus van de bestaande blokjes en toebehorens (en de wereld van Lego is enorm groot) enkele pakketten gebouwd. Ze staan op zijn website: RouwenAdvies.nl  Een mooi initiatief.

Advertenties

Rouw en verlangen op Dierendag

dierendaglezing Yarden plaatste mijn column uit de Haagse krant de Zuidwester. Meteen dacht ik: wat staat Tim weer mooi op de foto. Dat zachte van hem. Ik miste hem meteen. Maar ik voelde ook vreugde over alles wat we hadden.  Column lezen? Bij Yarden of hieronder.

“Tim was heel anders dan jij,” zei ik tegen mijn grote huiskater Bert. “Zijn neus bijvoorbeeld was in de loop der jaren zwart geworden en die van jou is snoeperig rose. Het is alletwee even mooi.” Bertje luistert aandachtig wanneer ik over Tim vertel, maar dat kan ook met het aaien te maken hebben.
Het is nu langer dan een jaar geleden dat Tim stierf. En nog steeds zijn er momenten waarop ik verwacht dat hij de kamer binnen wandelt, met zijn staartje vrolijk omhoog gestoken en met een houding die zegt: ziezo, daar ben ik weer.

Het is raar om daarnaar te verlangen. Kennelijk is er een plekje in mijn hart dat hardnekkig blijft geloven dat Tim niet dood kán zijn. Omdat we het altijd zo gezellig hadden. Omdat we zo heel veel van elkaar hielden. Toch heb ik hem met mijn eigen handen in zijn laatste doos gelegd.

Dierendag op dierenbegraafplaats Oud-Rijswijk
Straks, op Dierendag, is er een avond op de dierenbegraafplaats Oud-Rijswijk. Dan mag ik vertellen over het jaar van rouw en verlangen dat achter me ligt. En ook over het vinden van een nieuwe liefde, want dat is Bertje.

Het zijn de grote levensvragen waar we vroeger of later allemaal voor komen te staan. Afscheid nemen, hoe dat moet. Omgaan met de leegte in huis. Opnieuw van iemand gaan houden, ook al denk je: hij gaat eerder dan ik, en moet ik het verdriet dan weer opnieuw doormaken?

Een nieuwe liefde
Bertje komt net als Tim uit het asiel. Toen ik hem zag, wist ik van binnen: dit is hem. Hij had een zachte vacht, en toen ik achter zijn oor friemelde, draaide hij verlegen zijn kop weg. Tijdens de eerste weken ontdekte ik wat een vriendelijk karakter hij had. Als ik moest huilen om Tim, mocht ik mijn gezicht in zijn vacht stoppen. Dat vond hij goed. Daarna knuffelde ik hem dankbaar. Zo leerden we elkaar kennen, en dankzij elkaar kregen we alletwee een thuis.

Het is een heel ding, die lezing. Ik zal zorgen dat het af en toe om te lachen is, en dat wanneer u komt met een verdriet van binnen, u zachter naar huis gaat dan u kwam. Want ik ga delen wat ik heb geleerd over rouw en liefde, en waar de troost is.

Over gastblogger Vilan van de Loo:

Vilan van de Loo is schrijfster. Op dierendag, woensdag 4 oktober geeft ze een lezing bij dierenbegraafplaats Oud-Rijswijk over het overlijden van haar kat Tim en hoe ze haar nieuwe liefde Bertje vond. Vooraf is er een dierzegening en lezing van theoloog, dichter en dierenvriend Hans Bouma.

Lezing op Dierendag 4 oktober

oudrijswijkPersbericht

 DIERZEGENING EN LEZING OVER AFSCHEID NEMEN VAN DIEREN

DINSDAG 4 OKTOBER  DIERENDAG OP DIERENBEGRAAF-PLAATS OUD-RIJSWIJK

Op Werelddierendag, dinsdag 4 oktober, houdt Dierenbegraafplaats Oud-Rijswijk aan de Sir Winston Churchilllaan 233 in Rijswijk om 19.00 uur haar dierzegening. Dichter, theoloog & dierendominee Hans Bouma zal ingaan op Dierendag, herdenkt de dieren op de dierenbegraafplaats en zegent meegebrachte huisdieren. Met de zegen ontvangen ze heil en voorspoed in hun leven. Aansluitend houdt schrijfster Vilan van de Loo een lezing over haar boek Tim. Avonturen en bespiegelingen van een kater op leeftijd en het vervolg waar ze nog aan schrijft over het afscheid van Tim en de rouw. Oud-Rijswijk ontvangt belangstellenden mèt hond, kat, konijn, paard, goudvis, enz. vanaf 18.30 uur.

Zegening door dierendominee

Locatiemanager Jans Springer: ‘Dit jaar is onze dierzegening in handen van dierendominee Hans Bouma, die zijn sporen heeft verdiend op gebied van natuurbehoud en dierenrechten. Omdat wij sinds een jaar ook een dierenbegraafplaats hebben, staat hij tevens stil bij de dieren die hier hun laatste rustplaats hebben gevonden. Huisdieren verdienen – net als mensen – een waardig afscheid. Bovendien weten wij uit ervaring dat het goed afscheid nemen van een geliefde overledene, mensen helpt bij het verwerkingsproces. Dat geldt dus ook voor dieren. In de dierenzegen wordt het verbond en de liefde tussen mens en dier bekrachtigd. Mensen met een ziek dier kunnen van de zegening echter niet verwachten dat het dier geneest, wel kan om kracht worden gevraagd.’

Huisdieren als volwaardige gezinsleden

Schrijfster Vilan van de Loo zal spreken over haar boek dat ze over kater Tim heeft geschreven en het afscheid en de leegte die hij achterliet. Jans Springer: ‘ Wij denken dat veel dierenliefhebbers zich in haar verhaal herkennen. Huisdieren hebben in onze samenleving een andere plaats ingenomen. Vroeger hielden we huisdieren omdat ze nuttig zijn; katten vangen muizen en honden waken. Tegenwoordig zijn huisdieren gezelschapsdieren en worden ze gezien als ‘volwaardige’ gezinsleden.’

Werelddierendag

Werelddierendag op 4 oktober is feitelijk de sterfdag van de heilige Franciscus van Assisi die stierf in 1226. Hij had veel eerbied voor het leven van dieren, wat ongebruikelijk was in die tijd. In 1929, op een dierenbeschermingscongres in Wenen, is zijn sterfdag uitgeroepen tot Werelddierendag. Sinds 1930 vieren we dit ook in Nederland.

Over Yarden

Met bijna 100 jaar ervaring en een vereniging van bijna één miljoen leden is Yarden dé uitvaartorganisatie van heel Nederland. Als afscheidsspecialist ondersteunt en inspireert Yarden bij het organiseren en verzorgen van een passende begrafenis of crematie. Door voorlichting en het initiëren van diverse activiteiten wordt bewustwording over leven, dood en afscheid bevorderd. Yarden maakt een persoonlijk afscheid voor iedereen bereikbaar en betaalbaar, omdat een goed afscheid mensen verder helpt. Met 900 medewerkers, 200 vrijwilligers, 76 uitvaartverzorgers, 41 uitvaartcentra, 24 crematoria, 26 franchisenemers en 7 begraafplaatsen in Nederland zit Yarden altijd in de buurt.

Nabestaanden praten moeilijk

RD12aug2016

Reformatorisch Dagblad, 12 augustus 2016

Dat verbaast me nog: slechts een kwart. Dus 1 op de 4 mensen vindt het moeilijk om een gesprek over leven na verlies te voeren.

Goed onderzoek, waarvoor Yarden een compliment verdient.

Is het echt zo’n taboe? Vermoedelijk wel. Alleen een mooi oud kerkhof vind je in de stad, de grote moderne crematoria zie je alleen wanneer je er moet zijn. Daarna niet meer.

Dat onzichtbare, daar moeten we eens los van zien te raken. Praten over wie en wat geweest is, namen noemen, foto’s aan de muur – herinneren is een werkwoord.