Het boek komt eraan

boektim2 Dit was het eerste boek over Tim. Hij vertelde hierin over zijn leven als kater op leeftijd. De ongemakken. De gezelligheid. De dierenarts en dan weer thuis, samen.

Nadat Tim was gaan hemelen, had ik een heel ander leven. Zonder hem. Hoe dat moest, bleek ik te moeten leren, we waren ook zo’n twee-eenheid geweest. Rouwen om een gestorven huisdier, wie weet hoe dat moet?

In mijn dagboek schreef ik over het vallen en opstaan van die tijd. De tranen, de psychosomatische verschijnselen, en soms ook waarom ik moest lachen en wat me ontroerde.

Ik ben nou eenmaal een schrijvend mens.  Als ik iets niet opschrijf, verlies ik het. En ik wilde Tim bewaren, wat er geweest was, bij me houden. Woorden en foto’s en filmpjes.

Deze week zag ik de drukproeven van wat het tweede boek gaat worden. Het omslag, vrolijk en toch stemmig. En ik besefte: toen dacht ik dat ik nooit het verlies van Tim te boven zou komen en nu kan ik ermee leven: met het verdriet, het verlangen en het gemis.

Toch een vooruitgang.

Het boek verschijnt volgend jaar februari.

Advertenties

Innerlijk leven van dieren

levenvan De titel is al een stevige uitspraak: dieren hebben een innerlijk leven. Net als mensen. Dat innerlijk leven kent emoties, net als dat van mensen. Het boek van Peter Wohlleben maakt alleen daarom al indruk.

De  boswachter beschrijft vooral wat hij in zijn naaste omgeving ziet: het bos, de dieren die zijn woning naderen, zijn huisdieren. Het zijn observaties, verhalend opgeschreven. Zijn standpunt is stellig en sympathiek:

“Waar je ook kijkt: dieren houden van elkaar, voelen met elkaar mee en genieten van het leven.”

Maar het is niet allemaal feel good. Het boek gaat ook over rouw van dieren, sterven, het kwaad van de bioindustrie en het hiernamaals voor dieren:

“Een ziel is de basisvoorwaarde voor een leven na de dood, als je niet in de lichamelijke wederopstanding gelooft. En als de mens zo’n soort ziel heeft, dan moeten dieren die ook hebben.”

Een boek dat er moet zijn – al is het niet altijd even duidelijk wat de auteur vindt bij gebrek aan uitleg. Wat is bijvoorbeeld “zo’n soort ziel”- komen die dan in soorten? Een ziel is een ziel, voor mens en dier.