Langer dan een jaar geleden (blog)

Tim5april2015Kijk hem hier eens lekker liggen. Heerlijk op het tapijt, ontspannen en zo elegant als een filmster.  En ook: oplettend. Tim was altijd alert. Ik zie de foto en denk: hoe lang is het geleden, langer dan een jaar.

In het begin van mijn leven zonder Tim, wist ik het altijd: een week geleden, een maand, mijn eerste verjaardag zonder hem, een nieuw jaar dat begint en hij zit niet naast me. En nu heb ik veel eerste keren meegemaakt. April 2015 is vorig jaar, kort en lang geleden tegelijkertijd. Het dagelijks leven lijkt gewoon. Maar ik mis hem nog steeds.

Vannacht droomde ik over Tim. Hij draaide om mijn enkels heen, ik voelde zijn warme lichaam, en ik keek met vreugde naar dat tengere rode katertje. Hij had het druk, elk plekje van mijn enkel wilde hij aanraken. In mijn droom noemde iemand hardop zijn naam: “Tim van de Loo”- het leek een aankondiging te zijn. Ik hoorde de klank, en voelde hoe mijn hart groot en blij werd.

In de ochtend bracht de herinnering aan de droom tranen. En dat begreep ik eerst niet: het was toch juist een goede droom, van aanwezigheid, nabijheid zelfs. Nu de ochtend wat gevorderd is, weet ik het weer – verlangen en gemis, die twee-eenheid laat zich gelden.

Advertenties

One thought on “Langer dan een jaar geleden (blog)

  1. Ik heb nog niet zo lang geleden,om precies te zijn,8 augustus 2016 mijn lieve Mikki moeten laten inslapen en ik heb het er nog steeds,bijna iedere dag, moeilijk mee.
    Heb veel verdriet daarover,maar ik krijg troost van mijn andere poes.
    Maar toch,Mikki was uniek,ze sprak altijd terug op haar eigen manier,als je haar riep en tegen haar sprak en hoe ze haar kopje naar je kon heffen,op zo een manier,alsof ze je echt begreep.
    Heb haar 12 jaar bij mij gehad,ze is maar 14 geworden,was zo lief met mijn andere poes.
    Ze had echt een uniek karaktertje en zo zacht als ze was,ik mis dat nog steeds,ze was echt een knuffelpoes,wilde altijd op schoot en bij me liggen op bed.
    Ze was ook echt een diva,mandjes waren niet aan haar besteed,altijd op hoge plekjes lekker slapen,op bed of op de kussens op de bank en vooral op balkon lekker liggen zonnen.
    Ze was een zonaanbidster,ook op de vensterbank in de ochtendzon,achter de gesloten gordijnen,als ik haar niet kon vinden.
    Zij was mijn poezenkind.
    Haar as wordt later met die van mij uitgestrooid,dat is mijn wens.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s