De dagen gaan voorbij…

000_dagenvoorbij

En opeens denk je: is het al een week geleden, gaat het zo snel? Er zijn nieuwe eerste keren. Je loopt de winkel uit zonder brokjes in je boodschappentas. Straks ben je jarig, en dat is raar zonder je lieveling. Het leven gaat gewoon door, constateer je. Ondanks je gemis.

Dat gewone is zo gewoon niet. Je hebt houvast aan het alledaagse. Hoe dat moet, hoef je tenminste niet te bedenken. Het biedt ruimte om te voelen wat er ook is: de rijkdom aan liefde die je hebt gekend.

Advertenties

Ruby is een troosthond

ruby Wat biedt troost bij verdriet? Aaien. Zo eenvoudig kan het zijn. Voor degenen die niemand hebben om te aaien, is er nu Ruby. Haar beroep: troosthond.

Ruby woont bij Patrica van Vliet, zij werkt als uitvaartondernemer bij Monuta. Ze heeft Ruby zelf opgeleid en daarbij had ze het karakter van Ruby mee: een labradoodle – een mix van poedel en labrador – is gevoelig, intelligent en houdt van knuffelen. Belangrijk voor Ruby als troosthond is elke nacht thuis slapen, om weer in deeigen omgeving tot rust te komen. Logeerpartijtjes zijn er dus niet bij.

In Amerika zijn al langer troosthonden aan het werk. Daar heten ze comfort dogs. Het principe is hetzelfde: aaien biedt troost.

(bron: Monuta)

Zonder rampspoed valt niets te melden

boekFransPHij was de poezenman bij uitstek: Frans Pointl (1933-2015). Het grote publiek leerde hem kennen dankzij een televisie-optreden bij Adriaan van Dis. Een merkwaardige bijzondere man, in alles. Vvoor alles was hij een poezenman. Ze kwamen veelvuldig voor in zijn romans en verhalen.

Frans is niet meer onder de levenden. Zijn laatste jaren waren door een toename van fysieke problemen moeilijk, Maar hij bleef kijken naar die verbazende fascinerende irriterende mensenwereld met zwerfkatten.

Soms schreef hij. ZIjn nagelaten werk is nu verzameld door biograaf David de Poel. Afgaande op het omslag: ook met poezen.

Frans Pointl: Zonder rampspoed valt er niets te melden  Nijgh & Van Ditmar; 103 pagina’s; €16,50.

 

Eens zien we elkaar terug

000_terug

De een gelooft in de hemel, de ander in een onbestemd hiernamaals en dan zijn er ook degenen die denken dat er iets is, maar ja wat.

Voor het hiernamaals geldt: je komt er vanzelf achter. En dan weet je wie er op je wacht. Wij leven hier op de klok en een uur van gemis duurt lang. Daar is de tijd anders.Iemand ligt er in het gras te slapen, verlangend te weer te zien.

De hond die Lassie speelde

Lassie_pal Lassie is de beroemdste hond ter wereld. Hij speelde in televisieseries en in films. Tot op de dag van vandaag kan het gebeuren dat iemand bij het zien van een Schotse herdershond roept: “Lassie!” Wie speelde Lassie eigenlijk?

Dat is geen gekke vraag. De hond met wie alles begon, heette Pal. Hij staat op de foto. Pal werd geboren op 4 juni 1940 en hij stierf in juni 1958: een lang en belangrijk hondenleven. In de film was Lassie een zij.

Pal werd voor de film getraind door Rudd Weatherwax, een belangrijke dierentrainer in Hollywood. Bij hem leerde hij trucs, kunstjes en reageren op commando’s. Op drie-jarige leeftijd kreeg Pal de hoofdrol in Lassie Come Home. De film was een enorm succes, ook in Nederland. Daarna volgden er maar liefst zes andere films waarin  Pal  schitterde. Ook was hij aanwezig op shows en rodeo’s.

De films legden de basis voor de televisieserie die kortweg Lassie heette. Pal speelde in de eerste twee afleveringen en daarna ging hij met pensioen. In de volgende afleveringen en de rest van de series zijn nakomelingen van Pal te zien.

Na de dood van Pal werd Rudd Weatherwax depressief. Zijn zoon herinnerde zich: “Zo lang als ik toen was, zag ik hoe veel Pal voor hem betekende. Mijn vader hield zoveel van de oude hond als iemand maar van een dier of een mens kon houden.”

De depressie hield maanden aan. De zoon: “Hij heeft Pal op een speciaal pleke op zijn ranch begraven en dat graf bezocht hij vaak. Mijn vader heeft nooit meer naar een Lassie-film willen kijken, omdat hij het niet verdroeg Pal te zien. Daarvoor miste hij hem te erg.”

Uiteindelijk genas Rudd, om met John H. Rothwell een boek te schrijven over het geweldige leven van Pal. Het verscheen in 1950 onder de titel  The Story of Lassie: His Discovery and Training from Puppyhood to Stardom. Een ster was Lassie zeker, maar ook de ene helft van een grote en levenslang durende liefde tussen man en hond, tussen Rudd en Pal.

(bron: Wikipedia)

De liefde blijft

000_deliefdeblift

Verdriet is verlangen, dat geen antwoord krijgt. Dat doet pijn. Wat is de kern van het verdriet? De liefde.

Ook al is je huisdier niet meer op aarde. je voelt nog steeds de liefde die er tussen jullie was. Dat is goed.Op een dag zal het gemis geen pijn doen. Dan is de liefde een vreugde om aan te denken, Elke keer als je je herinnert: ja, zo was hij, ja, dat deed ze graag, dan komt er een zacht geluk in je hart. Dat is ook de liefde. Die blijft.

 

Clarence de schele leeuw

clarence2 Niemand ter wereld had ooit een schele leeuw gezien, tot Clarence in beeld kwam.  Hij speelde de hoofdrol in de film Clarence, the Cross Eyed Lion (1965). Het succes leidde tot de legendarische televisieserie Daktari (1966-1969). Wie was Clarence?

Allereerst: dat schele was echt. Officieel heet het strabismus, hij had het al toen hij als welpje in een Amerikaans wildreservaat werd geboren. Filmproducent Ivan Tors zag hem daar. Toen heette Clarence nog Freddie.

Freddie ging in training voor de film die Tors zou maken. De jonge leeuw had een zacht karakter. Vriendelijk. Niet agressief. Hij hield ervan als mensen op zijn rug kriebelden. En  kinderen en dieren waren veilig bij hem.

Bij de trainingen werd rekening gehouden met zijn beperkte zicht. Soms ging het mis, dan bonkte hij ergens tegenaan. Zo leerden leeuw en mensen wat het beste werkte. Uiteindelijk zou zijn zicht wel beter worden.

Een deel van de training was gericht op actie, een ander deel was gericht op emozie. Freddie ofwel Clarence moest leren gemakkelijk en fijn met mensen om te gaan. Daarom mocht hij vrij rondlopen en werd hij vaak geaaid en geknuffeld door de dierentrainers. Hij was al rustig en vriendelijk van zichzelf, en dat werd zo versterkt.  Clarence liet Judy gewoon op zijn rug rijden.

Clarence3

Daktari: Clarence en Judy

De liefheid van de leeuw had ook een gek nadeel. Hij brulde nou nooit eens gevaarlijk, wat in de film en in de Daktari-serie wel af en toe moest. Dus kwam er een dubbelganger: Leo, die wat agressiever was.

Clarence maakte furore in de film en op televisie. Iedereen kende hem, iedereen hield van hem. De wereld was geschokt toen hij in 1969 plotseling stierf. Hij werd 7,5 jaar.